Niederrielagen 2

01 KorfstoelBuiten stond deze korfstoel. Veel gebruik van gemaakt. s'Avonds, als het al wat donkerder werd, en dat werd het al gauw tussen de bomen, zat ik er graag. Hoewel ook daar het autoverkeer altijd hoorbaar is, hoorde ik vooral de stilte. De stilte in mijzelf? De weiden waar de paarden liepen te grazen, het golvend terrein, de bosranden daarachter, niet groen maar donker. Sloten en vaarten vindt je er niet, wel is er vlakbij de boerderij een diepe poel door bomen omzoomd. Eenden zag je niet, gesnater hoorde je wel. Tussen de weilanden kleine percelen bouwland waarop het 'goudgeel' graan. Meer vergrijsd eigenlijk. Elke dag gebeurde het wel dat er zich een paar reeën lieten zien, niet veel meer dan oren en ogen boven het graan uitkijkend naar de omgeving. 'Is alles nog wel veilig'? 

Dat was het.

Gallery gevonden
Klik op de foto voor een vergroting

Niederrielage 1

01 Belm Kop boerderijZo heet dit landgoed, eeuwenoud en altijd in de familie gebleven. Je zoekt er tevergeefs de werkpaarden, de koeien. Het woongedeelte en de stal zijn weg gemoderniseerd. De stallen zijn omgebouwd tot paardenboxen. De boer heeft 7 paarden, 63 zijn er van anderen. Zijn verantwoording hiervoor is zijn inkomen. Paardenliefhebbers uit o.a. het naburige Osnabrück hebben hier hun paard gestald. De hele dag door worden ze verzorgt. Dekkleden dragen ze en een soort van masker tegen de vliegen. De eigenares van het paard is veel op de boerderij te vinden. Een paard hebben lijkt iets van en voor vrouwen. Luxepaarden wel te verstaan. Achterin de oude boerderij was een B&B gerealiseerd. Onder een dak dus met de paarden. Gezellig. Het was door die B&B dat ik een week lang getuige kon zijn van het geborstel, geknuffel, beengeboen, manengekam, staart gepluis.
 
Oh, dat ik toch voor een enkel uur een paard kon zijn. Hier, op Nierderrielage.   

gallery architectuur, monumenten

voorbij

 128 Oude SteenovenDe jaren dat hier door zoveel mensen gewerkt werd. Uiterwaardenklei afgraven, opdelen in blokken volgens een precies formaat. Het bakken tot stenen. Drogen op de wind en in grote hoeveelheden bij elkaar gezet. Gereed voor transport naar bouwlocaties in ons wederopbouwland. Die kenmerkende kleur ook van de grond die je alleen vond langs onze grote rivieren.

Tot het water kwam en ook jouw overspoelde.
Als water boos is, berg je dan maar.



gallery architectuur, monumenten

Op het hoge duin

149 Drie paardenLopend naar de oude verlaten steenfabriek moet ik klimmen. Klimmen in Nederland! De steenfabriek blijkt op een van de hoogste rivierduinen te staan die we in ons land hebben. Op deze plek wist men de fabriek veilig voor het hoge water. Toch ging het mis. Men ontmantelde de fabriek, een skelet resteerde. Het omliggende land werd aan de natuur gegund, en kreeg daarbij een overloopfunctie. Om de oude fabriek heen lopend kwam ik aan de rand van het duin en zag beneden mij de paarden. Filosoferend over wat ooit was.

 




gallery natuur, dieren

Schuilen

178 Bosje in mooi licht
Zware lucht dreigt. Ik zoek beschutting onder een forse eik. Mijn spullen liggen op de grond, op de tast zoek ik naar mijn regenjas, en schuif met de andere hand de fototas naar me toe. Juist als de zon door de wolken breekt en het bosje voor mij in een fraai, Rembrandtesk licht zet. Licht. Rap de camera gepakt en in een beweging op gevoel de foto genomen. Het wolkendek sluit zich en alles is weer donker. Thuisgekomen zie ik wat ik zag. 

 

 


gallery natuur, landschap nederland